پارادوکس بهشهر؛ شهری که «خانه تجارت» ایران شد

بهشهر دیگر تنها یک شهر تاریخی در حاشیه خزر نیست؛ افتتاح نخستین «خانه تجارت» کشور در این شهر، بهشهر را از یک مقصد گردشگریِ صرف، به یک «هاب» یا کانون راهبردی برای دیپلماسی اقتصادی ایران با همسایگان شمالی تبدیل کرده است.

صدای اقتصادـ مریم نظری| شهرستان بهشهر در شرق استان مازندران با دارا بیش از ۱۵ هزار هکتار باغ انار،۲۸ هزار هكتار انواع محصولات پاييزه، ۵ هزار هکتار باغ مرکبات،۲هرار هکتار کشت گیاهان دارویی و صیفی جات، برداشت ۷ هزار تن سبزی پاییزه، تولیدات عظیم در شهرک صنعتی، تولید بیش از ۲۰ هزار تن مرغ ، هزار هکتار آبندان پرورش ماهی و تولید بیش از ۷ هزار تن، صنایع دستی با قدمت 6 هزار ساله و جذابیت های تاریخی و گردشگری این روزها به عنوان اولین خانه تجارت کشور تلاش دارد تا در کنار همه این ظرفیت ها نبض تجارت بین المللی شود.

از اول مردادماه ۱۴۰۵ شهرداری بهشهر در کنار دارا بودن خانه محیط زیست، خانه گردشگری، خانه تجارت را هم دارا شد و همزمان با افتتاح «خانه تجارت بهشهر»، فصل جدیدی در دفتر مدیریت شهری شرق مازندران ورق خورد.

برای اولین بار در ایران، شهرداری بهشهر با نگاهی فرا-شهری، بستری را فراهم کرد که نه تنها مدیریت شهری، بلکه نبض تجارت بین‌المللی را در قلب یک شهرداری به تپش درآورد.

بهشهر در ذهن عموم مردم و حتی گردشگران، شهری با تاریخ غنی (باغ‌شهر تاریخی)، طبیعت بکر (عباس‌آباد، میانکاله) و فضایی سنتی است و حالا در شهری که انتظار می‌رود صرفاً بر «میراث فرهنگی» یا «کشاورزی» تکیه داشته باشد، ناگهان یک «خانه تجارت بین‌المللی» با رویکرد «دیپلماسی اقتصادی» و «ارتباط با کشورهای CIS و اکو» متولد شده است.

از شعارِ «اقتصاد پایدار» تا واقعیت «خانه تجارت»

یاسر احمدی شهردار بهشهر در آیین افتتاح وبیناری خانه تجارت با حضور اعضای کشورهای حوزه cis خزر و نمایندگان کشورهای مشترک المنافع اظهار کرد:هدف ما از افتتاح خانه تجارت درحقیقت ایجاد شراکتهای استراتژیک با کشورهای همسایه ، توسعه بازار اقتصاد و حذف واسطه در این شهر بوده که میتواند به رونق اقتصادی برای تولید کنندگان ، باغداران ،کشاورزان ، صنایع دستی و … با تبادلات و سرمایه گذاری دو سویه کمک شایان و شایسته ایی کند.

وی با اشاره به پتانسیل‌های نهفته در بندر امیرآباد، این اقدام را نه یک حرکت تشریفاتی، بلکه یک ضرورتِ اجتناب‌ناپذیر می‌داند. خانه تجارت بهشهر قرار است پل ارتباطی میان فعالان اقتصادیِ ایران با بازارهای هدف در کشورهای عضو اکو (ECO) و سی‌آی‌اس (CIS) باشد. این مرکز با تسهیل‌گری در امور تجاری، به دنبال آن است که درآمدهای ناپایدار شهری را به درآمدهای پایدار ناشی از تجارت بین‌الملل تبدیل کند.

کارشناسان معتقدند «خانه تجارت» می‌تواند فراتر از صادرات کالا، بر صنعت گردشگری نیز تأثیر شگرفی بگذارد و با ورود بازرگانان و هیئت‌های اقتصادی کشورهای حاشیه خزر به بهشهر، نیاز به خدمات اقامتی، پذیرایی و فرهنگی افزایش یافته و زیرساخت‌های گردشگری این شهر را به سمت استانداردهای بین‌المللی سوق خواهد داد.

همچنین این خانه به عنوان ویترینی برای معرفی توانمندی‌های بومی، محصولات کشاورزی و صنایع‌دستی بهشهر در بازارهای خارجی عمل می‌کند.

در همین راستا با وجود تصویب قانون منطقه آزاد مازندران، «خانه تجارت» می‌تواند به عنوان بازوی اجرایی و مشورتی، بستری برای جذب سرمایه‌گذاران خارجی فراهم کند که در نهایت منجر به اشتغال‌زایی گسترده برای جوانان منطقه خواهد شد.

محمد رحمانی، معاون عمرانی منطقه آزاد تجاری مازندران، از ایجاد خانه تجارت در بهشهر به عنوان یک «الگوی موفق مشارکتی» یاد می‌کند که شهرداری را از جایگاه سنتی «شهرداری‌چی» به جایگاه «مدیریتِ توسعه» ارتقا داده است.

 

غلامرضا شریعتی، نماینده مردم بهشهر ، نکا و گلوگاه در مجلس شورای اسلامی نیز با اشاره به ظرفیت‌های قانون منطقه آزاد، این افتتاحیه را نویدبخشِ تبدیل شدن شرق مازندران به یکی از پیشران‌های توسعه ملی می‌داند.

عضو مجمع نمایندگان مازندران با بیان اینکه اجرایی شدن ظرفیت‌های این قانون، فرآیندی تدریجی اما تحول‌آفرین است، گفت: موفقیت در این حوزه مستلزم هم‌افزایی همه ارکان حاکمیتی و مدیریت شهری است تا شرق مازندران از حاشیه به متن توسعه اقتصادی کشور بازگردد و به یکی از قطب‌های پیشران در سطح ملی بدل شود.

بهشهر اکنون با گشودن دروازه‌های «خانه تجارت»، به نوعی خود را برای بازی در لیگ برتر اقتصاد منطقه آماده می‌کند. شهری که تا دیروز به باغ‌های تاریخی و طبیعت بکرش شناخته می‌شد، امروز می‌خواهد با تکیه بر کریدور ترانس‌خزر، نام خود را به عنوان قطب جدید تجارت و دیپلماسی اقتصادی در شمال کشور ثبت کند.

بهشهر حالا نه فقط مقصدی برای سفر، بلکه مقصدی برای «تجارت و سرمایه‌گذاری» است.